حفظ مرزها و چارچوب‌ها

لطفاً برای حفظ عزت نفس‌تان، حریم های خودتان را مشخص کنید؛ زیرا اگر چارچوبی برای خودتان نداشته باشید، دیگران متوجه نمی‌شوند که تا کجا می‌توانند به شما نزدیک شوند و آن موقع بعد از مدتی این شما هستید که باید با زحمت، دعوا و تنش به آنها حالی کنید که عقب تر بایستند.

حدود ۱۲ سال پیش در مقطعی مشاور مدیر عاملی در بخش خصوصی بودم که همکاران خانم و آقا را به اسم کوچک صدا می‌کرد. در آن دوران با توجه به داستان‌هایی که از مدیران  و رهبران شرکت‌های بزرگ دنیا مثل گوگل شنیده بودم، ایشان را تحسین می‌کردم و برایم جالب بود که مدیرعاملی تا این حد با همکارانش صمیمانه برخورد می‌کند.

دو سال بعد، شرکت دچار بحران فروش و به تبع آن دچار بحران مالی شد و  پرداخت حقوق به تعویق افتاد؛  تعدادی از همکاران آن شرکت از مدیرعامل که صاحب شرکت هم بود شکایت کردند. من هم مثل مدیرعامل، خیلی متعجب شده بودم که مگر میشود که کارکنان از مدیری که تا این حد صمیمانه برخورد میکرده شکایت کنند؟ اما این کار را کرده بودند.

 

فردی که اصلا نمیتواند با خودش خلوت کند و از تنهایی خودش لذت نمی برد؛ پدری که به بهانه صمیمیت با پسرش تلاش میکند همانند هم سن و سالهای او با وی ارتباط برقرار کند؛پخانمی که فکر می کند بخاطر صمیمیت باید تمام مسائل و جزئیات زمان مجردیش را به نامزدش بگوید یا معلمی که بیش از حد عرف اجتماع به شاگردانش نزدیک می شود، همه از همین دست هستند.

حریم‌های شخصی

 

 اگر در نزدیک شدن به هم و صمیمی شدن، هیچ حد  و مرزی نداشته باشیم و هیچ ملاحظه‌ای را در نظر نگیریم، به احتمال زیاد دچار مشکلات عدیدهای خواهیم شدافراد بهره ور، حریم‌ها و چارچوب‌های مختلفی  برای خود در نظر می‌گیرند. قطعاَ در اولین لایه، بجز خودمان، کس دیگری نباید وارد شود. درباره لایه‌هایی که مربوط به همسر، خانواده، والدین، فامیل، همسایه و همکار و... است باید حدودی را ترسیم کرد. بنابراین، همانگونه که خانه شما دیوار دارد، خودتان هم باید دیوار هایی داشته باشید.

باید توجه داشته باشید که اصلاَ منظورم منزوی شدن یا خود را تافته جدا بافته دیدن نیست بلکه می‌خواهم بگویم اگر برای خودمان مرز و چارچوبی نداشته باشیم، دیر یا زود از اطرافیانمان خسته می‌شویم و فکر می‌کنیم به اندازه‌ای که به آنها سرویس داده‌ایم از آنها سرویس نمی‌گیریم و این احساس،‌ حالمان را  بد می‌کند و باعث می‌شود از دست خودمان عصبانی و خشمگین شویم. تبعات این امر سبب می‌شود که این عصبانیت را سر همان‌هایی که دوستشان داشتیم خالی کنیم!

 اصولا آنهایی که بیش از حد و عرف، حریم‌ها  را باز می‌کنند، خیلی زود هم پشیمان میشوند و اینقدر احساسی با موضوعات برخورد میکنندکه اصلا نمیتوانند در مواجهه با مسائل، منطقی  تصمیم بگیرند.دقیقاَ مثل همان مدیرعاملی که فکر میکرد چون با کارکنانش صمیمی هست، آنها حق شکایت کردن از او را ندارند و از این قضیه بسیار ناراحت شد و به قول محاوره توی ذوقش خورده بود. 

 مهم نیست که تا الان چطوری رفتار می کردید. مهم این است که از الان به بعد چه تصمیمی برای ادامه زندگیتان دارید؟ پس بر اساس اهدافتان، حریمهای فردی و خانوادگی، اجتماعی و شغلی و ... برای خودتان تعریف کنید. 

 

 

 

 

 

اصلاً نمی گویم که همکاران را با اسم کوچک صدا کنید یا نه! اصلا مسئله اصلی این نیست. بلکه هدفم از این مطلب این بود که با توجه به عرف اجتماعی که در آن کار و زندگی می‌کنید، حواستان به چارچوب‌های خودتان و بقیه باشد تا کمتر توی ذوقتان بخورد. رعایت این حریم ها باعث عزت نفس و حفظ حرمت خانواده و حفظ ارزش‌های شغلی و سازمانی می‌شود. 

 

رادیو بهره وری  می‌توانید این مطلب را در رادیو بهره‌وری و با نام اپیزود حفظ مرزها و چارچوب‌ها بشنوید

 

 

رمز عبورتان را فراموش کرده‌اید؟

ثبت کلمه عبور خود را فراموش کرده‌اید؟ لطفا شماره همراه یا آدرس ایمیل خودتان را وارد کنید. شما به زودی یک ایمیل یا اس ام اس برای ایجاد کلمه عبور جدید، دریافت خواهید کرد.

بازگشت به بخش ورود

کد دریافتی را وارد نمایید.

بازگشت به بخش ورود

تغییر کلمه عبور

تغییر کلمه عبور

حساب کاربری من

سفارشات

مشاهده سفارش